TIC (Tijdschrift voor Industriële cultuur) is het tijdschrift dat uitgegeven wordt door de VZW VIAT, de Vereniging voor Industriële Archeologie en Textiel, verbonden aan het MIAT. Deze VZW staat ook in voor de workshops en de museumshop en allicht nog een hoop dingen die het museum springlevend maken.

Deze namiddag was ik in het museum om wat nieuwe spullen te brengen. Niet geheel zonder eigen belang heb ik een nummer van dit driemaandelijks tijdschrift gekocht. Jawel, ook ik heb een ego dat af en toe eens graag gestreeld wordt

Lees hier (pdf-formaat) een artikel over de museumshop uit het nieuwste nummer van TIC.

Je kan er o.a. lezen dat er echte vlasdraad op komst is. Inmiddels is die er al. In twee verschillende diktes (Nm 5/2 en Nm 7/3) en in verschillende kleuren. Ik kocht zelf een bol van het kleur ‘aqua’ van de dunste soort. Even geprobeerd om er mee te haken (met een 1,25 naald, maar dikker kan ook). Het liep vlot. De vlasdraad is heel soepel (soepeler dan het linnen uit La Droguerie dat ik in huis heb). Alweer een draadje meer in huis om te koesteren.

Toch wel fascinerend dat onze Vlaamse vlasgeschiedenis nog leeft. De draad komt uiteraard uit de bakermat van het vlas:Kortrijk. Dat ie nog ambachtelijk wordt gemaakt moge blijken uit deze staalkaart:

‘t Is haast schattig hoe de staaltjes op een blaadje papier werden vastgemaakt. En hoe iemand in een zondags geschrift de technische gegevens heeft toegevoegd.

This post is about a magazine that’s published by the the textile museum where I often go. In this issue there was also an article on the museumshop (where you can find some items of mine).

They also sell real flax threads, made in Kortrijk. Kortrijk is the womb of our Flemish flax industry since ages. It’s so nice that there are still people that make this thread. On the picture you see the samplers of this thread. I tried to crochet with is and it is indeed a very smooth thread. Will certainly use it when I’m in the mood for playing with different materials to make necklaces.

Er vallen hier regelmatig de gezelligste enveloppes in de brievenbus. Nu ik bezig ben kleinere dingen te maken (o.a. een paar nieuwe modellen van ringen) koop ik nogal eens materiaal (’findings’) op Etsy. Ik zou het doen alleen al voor die enveloppes: postzegels van overal, die verschillende handschriften… Ik heb nog geen enkele enveloppe weggegooid, speel met de idee om er iets mee te doen aan één van de muren van mijn zolderkamer.

Een paar weken geleden viel er een enveloppe  in de bus zonder dat ik iets had aangekocht. Afzender: Karlita.

Wat een ongelooflijke lieve verrassing, ze had zijde voor me meegebracht uit Marrakech, zomaar… En ikke blij!

De strengen (hele mooie kleuren overigens) zijn cactuszijde of sabri.

Op Karlita’s blog (bericht van 24 september 08)  kan je een foto zien van de winkel in Marrakech waar ze die zijde kocht. Whow!

Even wat rondgegoogeld om te weten te komen wat dat precies is.

Cactuszijde is meestal rayonne (kunstzijde) - sabri is het dialectwoord - die in Marokko wordt gemaakt en als bijzondere eigenschap heeft zeer goed kleur vast te houden.

Er bestaat ook echte cactus’zijde’, gemaakt van de vezels van een cactus, de ‘nopal’ (zie foto).  De plant werd door de Spanjaarden vanuit Amerika meegenomen naar de warmere delen van Europa en Afrika. De lange bladeren van de agave worden verbrijzeld, de vezels worden gewassen en er wordt op geslaan tot er een zijden draad ontstaat. In Mexico wordt die draad -’ixtle’-  gebruikt voor het versieren van lederen riemen en zadeltassen. En de vezel werd er vroeger ook gebruikt om papier te maken.

Op Sjamma hebben we ook een aantal accessoires die met deze draden zijn gemaakt. Ze komen van een Marokkaans vrouwenproject ‘Fémimain’ en zijn te koop op de eindejaarsbeurs van nu zaterdag 29 november. Zij noemen de draad ’sabra’.

Some weeks ago, I found an enveloppe in my letterbox, which I didn’ expect. Sender: Karlita. How sweet! It was a present from her trip to Marrakech. She had visited a cactussilk shop and thought that I would be happy to use these threads in my jewellery … Of course I am!!!

Please read this blogpost of Just Patchwork, where you find more info on this kind of thread, also read the interesting comment by Susan (which I translated in Dutch in the above text).

In the fairtradeshop where I volunteer we also sell accessories made of sabrisilk. They come from a Moroccon cooperative ‘Fémimain’.

Welkom thuis Karlita! (voor wie haar blog niet volgt: ze komt vandaag terug van een reis naar Chili). En morgen staat ze al op een opendeurdag in Zonhoven (zie haar bericht van 6 november 08)

Welcome home Karlita (she’s coming home today from a trip to Chile).

‘t Is al van eind augustus geleden dat we DD ’s verjaardag vierden. En dat mijn moeder voor mij ook alweer een pakje mee had met materiaal. Deze keer was het een snoertje roze kwarts en ook twee strengen fijne zijde gelabeld ‘Stef Francis’.

En alweer duwde het toeval mij verder in de richting van deze leverancier.

Nog geen week later een mail Van Marie-Thérèse. Zij is één van de deelneemsters aan de workshops in het MIat en stuurt mij nog regelmatig foto’s door van wat ze zelf haakt met de opgedane kennis. En ik krijg van haar ook interessante tips door ivm mogelijk geschikte materialen. Waarvoor veel dank!

En zij had het ook al over die Stef Francis. Een hele ruime keuze van zijden draden in kleine hoeveelheden. Deze leverancier van handgeverfde draden richt zich vooral tot de ‘creatieve borduurster’, maar dat is precies waar wij ook wat aan hebben ( mooie draden in kleine hoeveelheden). De draden hebben elk een divers kleurenpalet (ze zijn dus niet effen gekleurd). En alle kwaliteiten garen worden in dat zelfde kleurengamma handgeverfd. En ik heb uiteraard een bestelling gedaan.

Dit zat in mijn enveloppe:

Voor wie zelf iets wil bestellen en uitproberen: van links naar naar rechts zie je de ’silk chenille’, de ’silk bouclé’, de ’spun silk with flames’, de ‘12 strand silk’ en de ‘medium braided silk’.

Vooral die ’spun silk with flames’ (iets dunner dan de cordonnet en wat onregelmatig) en de ‘medium braided silk’ lijken mij geschikt om echt mee te haken. De andere draden zal ik eerder op zich gebruiken in combinatie met mijn ander haakwerk. De strengen die ik van mijn moeder kreeg (bovenste foto) zijn ‘extra fine silk’ - echt dun dus, wel mooi, maar dus ook te combineren met een andere draad. We zien wel.

Hier is de site van Stef Francis (ik voeg hem ook te bij mijn favoriete shops op de linkenpagina)

Tot nogtoe heb ik vooral naar de draden gekeken en gevoeld, want ze zijn heel mooi. Voor dit blogbericht wou ik toch wel één van de kwaliteiten uit proberen. Met de ‘braided silk’ heb ik deze kralen overtrokken en er oorbelletjes van gemaakt.

Een wondermooie draad! Gewoon het strengetje op zich is al een halssnoer. Daar doe ik ooit nog wel iets meer mee. Deze draad haakt ook makkelijk, is iets dikker dan de cordonnet waar ik gewoonlijk mee haak, maar ik ben toch haaknaald nr 1 blijven gebruiken.

For those who want to crochet with nice fine material. Here is Stef Francis’ site. Her threads especially appeal to creative embroidery, but that’s exactly the kind of threads I’m also interested in.

I got the address of Marie-Thérèse, who was one of the participants of my workshops in the Miat museum.

On the second picture you can see what I ordered. Especially the the ’spun silk with flames’ and the ‘medium braided silk’ are very fit for the kind of things I want to do with it.

All different threads are available in the same shades of colourmixes. So, that’s fun to play with and create!

On the last picture is a pair of earrings. The balls are crocheted with the ‘medium braided silk’ and crochet needle nr 1.

Er groeien bloemen op mijn werktafel.

Ook al zijn de eindejaarsfeesten in mijn hoofd en portemonnaie nog veraf, er is al al behoorlijk wat druk. Data voor cadeaubeurzen worden nu al vastgelegd. En als ik wil meedoen, moet er er wat ‘ge-ambacht’ worden hé.

Ik merk bij mezelf wel dat creatief bezig zijn, met een zijdelings oog op verkoopsmogelijkheid, toch een stressy bezigheid is. Gewoon m’n gang gaan met de gehaakte zijden snoeren is rustgevender. Maar mijn ‘handelsmerk’ blijf ik getrouw: fijn (haak)werk en in zijde!

Vorig weekend een broche ontworpen met de zijden stofjes, verfijnd met wat haakwerk en mijn zelf uitgevonden zijden kraal.

Ondertussen heb ik er al een paar klaar (ttz de bloemen zelf, er moet ook nog een viltje als steun onder, waar ik dan nog een speldje opnaai). En nu begin ik het toch echt plezant te vinden om steeds andere kleuren te combineren… er zal dus een heuse bloementuin te zien zijn o.a. bij De Vuurkorf (6 en 7 december 08) en bij Sjamma (29 november 08) en in … en misschien ook bij… . Als alle data en locaties vastliggen stuur ik nog een mail rond.

En wat Sjamma betreft : nu zaterdagnamiddag is er modeshow om 14u30 (en de hele dag 10% aankoopkorting!).

In my head and wallet christmas is still far away. But now is the time that dates and locations of christmasfairs are set. I plan to participate to some.

So, there is some pressure to ‘produce’. I admit, that crafting with an eye on possible sale, is more stressy than just creating for the pleasure of creating.

Last weekend I made a brooch (see picture) that still combines all aspects of my ‘trademark’ : fine crochetwork and silk (fabric and threads), but is less timeconsuming than my full-crochet work. Being busy with it, I lgradually liked it more and more, because it is fun to combine colours endlessly.

Al van toen Karlita blogde over het winkeltje ‘Hexagoon’ in Leuven, wou ik daar eens naartoe (haar post van 13 mei 2008 - winkeltje heeft geen website).

Een paar weken geleden is het er van gekomen: dagje Leuven. En inderdaad: wat een ontzettend leuk winkeltje. Wie daar binnenkomt kan niet anders dan goesting krijgen om te knutselen. Het is er propvol: heel veel linten, juweelspullen, mooie dozen, kleine hebbedingen, kralen, originele sjaals, …

Hier een paar foto’s.

Massa’s vilt en let ook op de gezellige luchter:

En nog meer verleidingen voor mensen zoals wij:

De winkel is niet echt in één van de grote Leuvense winkelstraten, maar wel vlakbij (Ravenstraat 79). Zéér zeker de moeite om er eens binnen te springen. Aangename mensen trouwens.

En dit heb ik er gekocht. Links gewoon een eindje superleuk katoenen touw, kon ik niet laten liggen. Rechts een streng sarisilk, maar anders dan de sarisilk waarover ik reeds vroeger blogde. Deze is niet gesponnen, het is gewoon de zelfkant van de stof met lekker veel ‘frutsels’ aan de zijkant. Ik zie het al helemaal voor mij in één of ander opvallend , ‘uit de kluiten gewassen’ halssnoer.

Verder ook nog naar een kralenwinkel geweest: Elfenatelier.  De gewone kralen (cf Banier, Pipoos, …), enkel wat hout gekocht.  Wat ik er wel interessant vond, is het grote aanbod aan zijden touw en linten. Héél veel kleuren en verschillende soorten. Over silk cord had ik het reeds vroeger, ook  het andere soort van lint dat ik er kocht kan je in deze Etsy-shop zien: Jamnglass. Goedkoop zijn die zijden linten niet (noch in Leuven, noch op het internet). ‘t Hangt er maar van af wat je er mee doet: als vervanging voor een metalen snoer is het  voordelig, als je er een hele hoop wil gebruiken in één snoer wordt het prijzig. Combineren met andere materialen dus.

Some weeks ago I was in another Flemish city Leuven, where I visited a very nice shop ‘Hexagoon’ (see the first pictures). I bought there some sarisilk which was not spun, but is the sefledge of the fabric. Very nice. Will certainly be used in some big flashy necklace.

p.s. volgende week vrijdag ga ik weer op pad. Samen met Fleurfatale naar Rijsel! Zij gaat Rijsel leegkopen (supplies voor haar juwelen en andere accessoires) en ik ga kopen wat zij overlaat

Nog iemand interessante adresjes voor creatieven madammen als wij?

‘Earwire’, een gek Engels woord vind ik. Wordt dat dan ‘oordraad’ in het Nederlands???

Soit, ‘t is alleszins één van de zoekwoorden die ik gebruik om mooi oorbelmateriaal te vinden op Etsy. Veel van het aangeboden materiaal is doorsnee, in grotere hoeveelheden.

Maar er zijn ook een paar Etsy-shops met handgemaakte oorhaakjes. Meestal zijn die in sterling silver. (zie ook  mijn bericht van 17 mei 2007 over zilver). Ze zijn duurder, maar ook zoveel mooier. En dat is wat ik zoek.

Ik heb de voorbije weken in diverse shops wat oorhaakjes besteld. Ik blijf het zalig vinden dat er hier pakjes met vreemde postzegels in de brievenbus vallen.

En ik heb me er mee geamuseerd. Oorbelletjes met een gehaakte kraal en een stoffen kraal. Verder geen extra kralen of zo. Gewoon de kleur en het materiaal laten spreken.

During the previous week I’ve been searching the Etsy-site for nice handmade silver earwire. Most of the findings offered, are the usual thing. But some shops offer very nice handmade hooks. They are more expensive, but they are exactly what I like to work with.

On the picture you see three pair of earrings. There is a crocheted bead and a tissue bead, both in silk. The findings are in sterling silver.

En ook nog dit. ‘Wardrobe’ vrijdagavond was heel leuk. Galerie Link is een bijzonder mooie locatie. En de receptie was super! De hapjes waren van Gastronomie aan huis. Ik heb daar iets geproefd, crème brûlé met geitenkaas, wat mij nog zeer lang zal bijblijven. Wat een zalige smaak!

Jullie hebben nog recht op een ‘geheimpje’. Weet je nog, het tekstje in de derde persoon over mezelf (trouwens dank aan de mensen die suggesties deden), de foto’s van mijn werk op een neutrale achtergrond, de dame die mijn ‘expressief’ werk het liefste ziet,…

Een paar weken geleden vond ik in mijn gastenboek een bericht van een Nederlandse dame uit Scheveningen. Queenie Visser is zelf edelsmid en vroeg of ik wou exposeren in haar nieuwe galerie. Ik heb natuurlijk JA gezegd!

De galerie in kwestie ZeeZandZilver is op 13 juli jl opengegaan. Queenie  heeft er haar atelier en nodigt regelmatig gastexposanten uit. Vanaf 5 oktober tot 16 november 08 ben o.a. ik aan de beurt. Samen met mij zal daar ook de Nederlandse goudsmid Renate Ritskes exposeren.

Hele leuke vooruitzichten dus.

Queenie heeft zelf uitgekozen wat ze liefst in de galerie wil. Nu nog een hotelletje boeken voor een weekendje Scheveningen, al mijn juweeltjes een label geven (daarvoor ben ik ook begonnen alles te nummeren), nog goeie foto’s maken… en ik mag ook een pak mensen uitnodigen. Iemand die zin heeft om op zondag 5 oktober naar Scheveningen te komen?

Ik hoor graag van je!

(dat is een uitdrukking die Queenie gebruikt op het einde van haar mails, vind het wel een mooie passende Hollandse uitdrukking).

Het hieronderstaande juweel zal er niet bij zijn. Kan ook niet anders, want er was nog geen foto verschenen op de site. Blijkbaar zijn er nog een paar werkjes ontsnapt aan mijn fotowoede. Ik probeer er morgen werk van te maken. Hierbij al een detail van een snoer dat is gehaakt met Rowangaren (70% zijde, 30% wol). De zijden schijfjes die erop zitten zijn dubbel (dus telkens twee schijfjes gehaakt en die dan samen vastgehaakt rond de snoertjes).

Some weeks ago I found a message in my guestbook from a Dutch lady, Queenie Visser. She’s a jewellery designer (mainly silver) herself and opened an art gallery in Scheveningen (the coastal part of The Hague in the Netherlands). The art gallery is called ZeeZandZilver (in English : SeaSandSilver) and opened on July 13th. I will be Queenie’s guest from October 5th until November 16th. During the same period there will also be the work of the Dutch goldsmith Renate Ritskes.

On the picture you see a detail of a necklace in Rowan yarn (70% silk, 30% wool). It’s not recent work, but I realized that up to now I hadn’t taken a picture.There are some more necklaces to ‘reveal’. Will try to take pictures tomorrow (in Belgium July 21st is a bank holiday, it’s our national day).

Afgelopen week niet al te veel gehaakt. Wel nog eens echt gezellig geknutseld.

Deze zomer wordt onze dochter 18. Daar hoort uiteraard een goed feestelijk glas bij. Eind augustus nodigen we de familie uit en nog wat andere mensen die er de vorige achttien jaren bij waren: de (b)engelbewaarders (zo hebben we de vrienden/meters/peters genoemd op het geboortekaartje), haar babysits (’t waren vooral jongens - inmiddels mannen), klasgenootjes (en hun mama’s die goeie vriendinnen geworden zijn) en een leerkracht. Zoonlief is zoals gewoonlijk de lay-outer van dienst en maakt de uitnodiging.

Omdat de uitnodiging, wegens zomervakantie en reizen, goed op voorhand de deur uitgaat, stoppen we in elke envelop ook een magneetje om alles direct aan de frigodeur te prikken.

Zomaar een magneetje dat kan natuurlijk niet in dit creatieve huis. In de Hema de goedkoopste magneetjes uitgezocht (acht van verschillende grootte voor nog geen 2 euro). En dan nog eens gezellig in mijn (te) grote voorraad fleurige stofjes gesnuisterd. Het werd een een kleurrijke bloementuin.

Ik had er bij aankoop niet echt op gelet om platte magneten te kopen, maar dat was wel handig meegenomen om de bloemetjes er met dubbelzijdige kleeffolie op te plakken.

En ‘aimant’ is het Franse woord voor magneet, heel mooi vind ik dat. Er is zo nog een leuk woordje dat dingen samenhoudt: ‘trombone’ (papierklem).

This summer our daughter will be of age! Of course there will be a party. We’ve invited our family and other kids and adults that have come across her life the previous 18 years. As the invitation will be sent quite some weeks before the event, we’ll add a small magnet to stick the invitation to the fridgedoor, as not to forget the date of the party.

I pimped all the magnets with fabric flowers. It was fun to use these colourful fabrics again. I sticked the fabric flowers to the flat magnets with double sided stick (glue)foil. (don’t know the rioht word).

De b van ‘bracelet’ dus.

Dit is armband B6. Ik heb de armbandjes nog niet genummerd op de website, maar er zijn er nog zodanig weinig dat ik ze uit mijn hoofd kan optellen.

En meteen een voorbeeld hoe ik die glazen Vietnamese knopen heb verwerkt in de sluiting. Ik haakte reeds eerder een gelijkaardige armband, waar ik de blauwe versie van de knoopjes gebruikte.

Wat ook is meegenomen bij deze bolle knoopjes is dat de armband op die manier ook binnenstebuiten kan gedragen worden. Ik zou zelf niet weten welke kant ik het mooiste vind.

Meer foto’s van de armband, vind je hier op de fotopagina van de website. Je zal zien dat ik al een beetje heb geoefend om een ander soort foto’s te nemen: met neutrale achtergrond en wat meer close-up. Heb wat zitten prutsen met het fototoestel: de ‘white balance’ en de ISO-waarden wat veranderd. There’s still a long way to go…

En verder ook nog een berichtje van Karlita. Zij is pas gestart met een nederlandstalige webwinkel, waarbij je ook gewoon in euro’s kan betalen per overschrijving. En, tot eind juli is er een wedstrijd waarbij elke week iemand een waardebon van 25 euro wint! Dus, hier is het adres www.karlita.be

Gisteren ontving ik ook al het eerste pakketje bestelde knoopjes. De zeeglasknoopjes uit Canada. Toch heel leuk zo nog ‘ns echte post krijgen, zeker als er vreemde adressen en postzegels opstaan. Of hoe communicatie per internet toch ook ten goede komt aan de aloude postduif.

Ook vandaag weer toevoeging van een nieuwe blog: ‘Chain creative’ van Bee Clinch. Hij gaat enkel over haken en ik leerde hem kennen via de blog van MarianneS. Er staat ook in een interview in met MarianneS, nu weet ik eindelijk wat de naam van haar blog ‘heegeldab’ betekent… En deze blog heeft een uitgebreide en goed georganiseerde blogroll (garenleveranciers, ontwerpers, andere bijzondere materialen,…) 

I’ve been using the glass buttons for this bracelet. The ball form of the buttons makes that you can wear the bracelet both on the right and on the reverse side. I really can’t tell which side I like most.

You can see more pictures of this bracelet here, in the picture’s gallery of my website.

I also add another blog in my blogroll today: ‘Chain Creative’ by Bee Clinch. I discovered this crochet blog via Heegeeldab, MarianneS’s blog. She’s interviewed in this blog, so I finally know what ‘heegeldab’ means

Mijn allereerste halssnoeren hadden een zilveren slotje. Ik had toen nog niet het lumineuze idee gehad om zelf slotjes te haken en liet ze aanbrengen door vriendin-edelsmid Ingrid. Op mijn fotopagina vind je daarvan wel een paar toepassingen.

Sinds mijn ‘uitvinding’ gebruik ik nog uitsluitend die gehaakte slotjes met een bolletje. Dat aanleren tijdens de voorbije workshops was trouwens één van de meest gesmaakte (en door de ’studenten’ thuis verder gebruikte) technieken.

Nu, met die armbandjesfolie, wil ik ook nog wel iets anders proberen. Ook al omdat je het slot van een armband wel beter ziet dan het slot van een halssnoer. Het mag wel opvallend en speciaal zijn. Tot nogtoe heb ik al kokosnootknoopjes gebruikt (als slotje van de snoeren in zijden stof) en ook kleine ronde glazen knoopjes. Zowel de kokosknoopjes als de glazen bolletjes zijn te koop in Sjamma. Op de foto: allemaal knoopjes uit Vietnam: kokos, glas en parelmoer.

En ik heb ook buttons geshopt op Etsy vorige week. Knopen uit zeeglas kocht ik bij Sweptfromthesea en knopen van kleine keitjes kocht ik bij Madeforfun. Ben zeer curieus om ze te zien. De Etsy-winkelierster van de keik(n)oppen woont in Florida, V.S. . En, guess what: ze is geboren in Gent! What a small world! Omwille van de affectie met Gent, krijg ik nog wat extra knoopjes bovenop de zes die ik kocht. Gelukzak.

Greet suggereerde om ook eens met een vintage knoop te werken. ‘k Zal daarvoor mijn dozen en zakjes met knopen die overal rondslingeren, eens moeten sorteren. Maar ik moet nog wel wat moois hebben liggen. Ik heb nog ergens keramieken knopen liggen die ik twaalf jaar geleden in Barcelona kocht. En er moeten ook nog ergens mooie handgesneden knopen liggen (gekocht van de zoon van een vroegere collega die toen met paard en kar door Noorwegen trok en hout sneed als broodwinning). Hoe die houten knopen er precies uitzien weet ik niet meer goed, maar ik weet wel nog hoe ze ruiken, want ze waren in de meest welriekende houtsoorten gesneden.

Being passionate by making bracelets these days, I’m busy to find out what different ways would be possible to close them. When I make necklaces I make crocheted clasps. But now I want to have some variation, because, wearing a bracelet you see more of the clasp than wearing a necklace. So, I’ve started to search and buy nice and special butttons. In the fair trade shop where I volunteer I bought glass and coconutbuttons (see picture). And I shopped buttons on Etsy. Seaglassbuttons with Sweptfromthesea and stone buttons with Madeforfun.